Pierwsza była Bonza. Sześcioletnia słonica indyjska z cyrkową przeszłością pochodziła z Bangkoku. Do Trójmiasta przypłynęła statkiem „Hel” z Rotterdamu w 1960 roku. Oliwskie zoo miało wtedy tyle samo lat. Upragniony i długo wyczekiwany słoń był w gdańskim ogrodzie wielką sensacją. Bonza przyciągała tysiące gości, cieszyła się dużym zainteresowaniem mediów i lokalnych władz. Niczego i nikogo jej nie brakowało, poza kimś, z kim mogłaby dzielić wybieg. Dopiero w 1968 roku dołączyła do niej dwuletnia Samanta. Maleństwo tak bardzo przywiązało się do starszej opiekunki, że w powszechnym opinii nasze słoniki uchodziły za najbliższą rodzinę – matkę z potomstwem, które najwyraźniej musiało przyjść na świat w Gdańsku. Miłość się tu narodziła, i owszem, ale oliwskie zoo nigdy nie mało nawet kandydata na ojca. Na przestrzeni 66 lat mieszkało tutaj dziewięć słonic – siedem indyjskich i dwie afrykańskie.
Od czasów Bonzy i Samanty dyrekcja ogrodu już zawsze starała się, by żadnej z przedstawicielek tego niezwykle społecznego gatunku nie brakowało towarzystwa. W latach 1997-2003 na wybiegu paradowały aż trzy osobniczki: Mongu, pierwsza w historii oliwskiego zoo słonica afrykańska, oraz dwie słonice indyjskie Iki i Darka. Trzy słonie to było coś, z czym nasz zwierzyniec kojarzył od dawna. Chodzi o wielki drogowskaz przy ul. Spacerowej w pobliżu skrzyżowania z ul. Karwieńską, który stał w tym miejscu ponad pół wieku. Kultowa reklama z trzema słoniami stojącymi na strzałce i podtrzymującymi na grzbietach napis zoo zniknęła we wrześniu 2022 roku. Powodem były żądania wspólnoty mieszkaniowej, do której należy ten teren. Do kompromisu proponowanego przez dyrekcję zoo nie doszło i zdemontowane słonie poszły na złom. Po trzech latach, ku uciesze wielu mieszkańców dzielnicy, zyskały nowe wcielenie. Odnowiony znak stanął przed rokiem w odległości kilku metrów od swojego dawnego miejsca, na terenie, na którym tylko miasto może stawiać warunki.
Symbol wrócił, tylko słoni żal. To już przesądzone: na początku listopada, po dwudziestu latach spędzonych w gdańskim zoo, opuści je ostatnia oliwska przedstawicielka największego lądowego gatunku o imieniu Wiki (Vicky). Od kilku miesięcy naszej nestorce doskwierała samotność po stracie towarzyszki Katki. Bratnie dusze pozwoli odnaleźć jej przeprowadzka do Francji. Gdańsk w najbliższych latach nie będzie sprowadzać słoni. Nasza wysłużona słoniarnia nie spełnia współczesnych wymogów, a koszt budowy nowego obiektu, liczony w dziesiątkach milionów złotych, znacznie przekracza obecne możliwości ogrodu...
„Decyzja o jej wyjeździe podyktowana jest przede wszystkim troską o dobrostan słonicy. Słonie to zwierzęta niezwykle społeczne, które w naturze tworzą silne, długotrwałe więzi. Szczególnie samice potrzebują towarzystwa innych słonic, z którymi mogą budować relacje i realizować swoje naturalne potrzeby społeczne. Sytuacja Wiki zmieniła się po odejściu Katki – słonicy afrykańskiej, która przez wiele lat była jej towarzyszką. Od tego czego Wiki pozostaje sama, a długotrwała samotność nie jest stanem, na który możemy pozwolić, mając na uwadze jej potrzeby i komfort psychiczny. Dlatego przeprowadzka do Francji jest ważnym krokiem w zapewnieniu jej możliwości życia w towarzystwie innych słoni.
Z tej okazji 25 października o godzinie 11:00 zapraszamy wszystkich sympatyków Wiki na wyjątkowe spotkanie pożegnalne! Będzie to okazja, by wspólnie powspominać lata spędzone przez słoni-cę w Gdańsku, posłuchać opowieści jej opiekunów i przyjrzeć się Wiki podczas karmienia. Każdy będzie mógł również pozostawić po sobie miłą pamiątkę – napisać kilka ciepłych słów dla słonicy lub własnoręcznie przygotować dla niej laurkę” – czytamy w komunikacie gdańskiego zoo. 24.10.2026 / fot. KFP

dodaj do koszyka wszystkie wyświetlone zdjęcia