20 maja 1959 roku Gdańsk świętował otwarcie trasy tramwajowej W-Z prowadzącej al. Leningradzką, czyli dzisiejszym Podwalem Przedmiejskim. Przejazdy linią nr 8 zainaugurował przystrojony zielonymi girlandami, fabrycznie nowy wagon silnikowy nr 1065 typu 4N1. Zaledwie 20 dni wcześniej zasilił gdańską flotę. „Miejsca w wagonie zajęli przedstawiciele władz wojewódzkich i miejskich, kierownicy odcinków budowy oraz przedstawiciele załóg. Motorniczym został tym razem sam dyrektor WPKGG – tow. Czachorowski (…) Wkrótce potem pojechały nową linią wozy nr nr 6, 8 i 9, wznawiając przerwaną przed dwoma tygodniami komunikację” – pisał następnego dnia „Głos Wybrzeża”.
Uroczystość na Targu Węglowym i ul. Okopowej była równoznaczna z likwidacją tramwajów na ul. Długiej, Długim Targu, ul. Stągiewnej i ul. Bogusławskiego. Tory na Trakcie Królewskim pojawiły się w roku 1883 i w niezmienionym przebiegu służyły 76 lat. Pamiątką po II wojnie światowej były drewniane słupy podtrzymujące na Długiej sieć trakcyjną. Wcześniej funkcję tę pełniły mury kamienic. Tramwaj znacznie wyprzedził odbudowę zabytkowych budynków, co skutkowało wieloletnią prowizorką w komunikacji publicznej. Kres drewnianym słupom w historycznym centrum miasta położyła dopiero trasa tramwajowa W-Z.
Końcowy odcinek nowo otwartej trasy należał wyłącznie do komunikacji szynowej. Samochody opuszczały ją wcześniej, skręcając w ul. Chmielną. Planowane od początku przedłużenie linii w kierunku wschodnim stało się faktem dopiero w roku 1990. Do tego czasu przeprawę tramwajową na Nowej Motławie stanowił saperski most Baileya pozyskany z demobilu. Kratownicowa konstrukcja podtrzymywała tylko jedn tor, a ruch tramwajów na moście sterowany był za pomocą sygnalizacji świetlnej. 19.05.2026 / fot. Zbigniew Kosycarz / KFP

dodaj do koszyka wszystkie wyświetlone zdjęcia