Jeszcze w połowie grudnia ekipa gdańskiego WPRD rozścielała tłuczeń na nowo ułożonym torowisku na ul. Chłopskiej, pracownicy wydziału sieci WPK rozwieszali sieć trakcyjną na Zaspie, a jedynym tramwajem, jaki poruszał się przy ul. Żwirki i Wigury, był wagon wieżowy 05918. Termin gonił tutaj wszystkich, ale udało się połączyć wszystkie przystanki przed Nowym Rokiem. 30 grudnia 1977 roku oddana została do użytku linia tramwajowa Wrzeszcz – Zaspa – Przymorze – Żabianka. Do tej pory mieszkańcy młodych gdańskich sypialni korzystali jedynie z autobusów. Tramwaj w tej części miasta był wydarzeniem na miarę współczesnych inwestycji komunikacyjnych łączących centrum z południowymi dzielnicami miasta. Tylko wagonów było wtedy mniej. Braki taborowe sprawiały, że częstotliwość kursowania tramwajów była zbyt mała w stosunku do potrzeb.
Oddana w grudniu 1977 roku linia jeszcze latem roku następnego tak naprawdę nie była ukończona. Początkowo nowe torowisko obsługiwały linie nr 5 Hucisko – Jelitkowo, nr 7 Nowy Port – Jelitkowo i nr 8 Łąkowa – Zaspa. W lipcu 1978 roku pojawiła się nowa linia nr 16 relacji Zajezdnia Wrzeszcz – Opera – Zaspa – Oliwa. Szesnastka była najwyższym numerem stałych dziennych linii w Gdańsku. Co ciekawe, w tamtym czasie przy dzisiejszym przystanku Jana Pawła II nie było jeszcze wielkiej betonowej kładki, która właśnie znika z krajobrazu Zaspy. Tymczasowy przebieg torów omijał wtedy wielką dziurę, czyli przyszłe dwupoziomowe skrzyżowanie dawnego pasa startowego z al. Rzeczypospolitej. 28.12.2025 / fot. Zbigniew Kosycarz / KFP

dodaj do koszyka wszystkie wyświetlone zdjęcia